پژوهشهای حقوق جزا و جرم شناسی

 

 

---

 

 

درباره نشریه:

 

 

مجله پژوهشهای حقوق جزا و جرم‌شناسی از سال 1392 به صورت دوفصلنامه و با دارا بودن اعتبار علمی ـ پژوهشی منتشر می‌شود.
این مجله با استفاده از همکاری و همراهی پژوهشگران، اساتید، وکلا، قضات و دانشجویان برجسته دوره‌های عالی حقوق کیفری و جرم شناسی در ایران و خارج از کشور، در هر شماره سعی بر آن دارد تا به ارائه یافته‌های جدید علمی ایران و سایر کشورها حاصل از تحقیقات، طرح های پژوهشی، پایان نامه‌ها و رساله‌های تحصیلی، تحقیقات دانشگاهی و مطالعات سازمان‌های ملی و بین المللی، کنفرانس ها و سایر موارد پژوهشی اعم از پژوهش‌های بنیادین، کاربردی، تحلیلی، انتقادی، نقد و بررسی علمی کتاب، توسعه‌ای یا ارائه نظریه یا روش نظریه یا روش جدید در حل مسائل و توسعه علم حقوق جزا و جرم شناسی که از دو ویژگی اصالت و ابداع برخوردار باشد بپردازد و پیشبرد مرزهای علمی این دو رشته را با هدف کارآمدسازی نظام کیفری در تأمین نظم و عدالت و صلح تعقیب می‌نماید.
این مجله به استناد نامه شماره 52389/18/3 مورخ 1392/04/16 وزارت علوم، تحقیقات و فناوری؛ در جلسة مورخ 1392/04/05 کمیسیون نشریات علمی کشور، واجد اعتبار علمی ـ پژوهشی شناخته شده است و در پایگاه استنادی علوم جهان اسلام (ISC) و نورمگز(Noormags) نمایه می‌شود.

 

---

 

 

سیاست دسترسی آزاد:

 

کلیه مقالاتی که در مجله پژوهشهای حقوق جزا و جرم‌شناسی منتشر می شوند کاملاً با دسترسی آزاد هستند. این مقالات بلافاصله برای خواندن، دانلود و به اشتراک گذاری آزادانه در دسترس هستند. مقالات تحت شرایط مجوز Creative Commons Attribution Non-Commercial License 4.0 منتشر می شوند که اجازه استفاده ، توزیع و تولید مثل در هر رسانه ای را می دهد ، به شرط آنکه به مقاله به درستی استناد شود.

 

---

 

 

حق چاپ و مجوز:

 

• کپی‌رایت مقاله در مجله پژوهشهای حقوق جزا و جرم‌شناسی نزد نویسنده (ها) حفظ می شود.
• نویسنده (ها) به مجله پژوهشهای حقوق جزا و جرم‌شناسی مجوز انتشار مقاله خود را به عنوان ناشر اصلی می دهند.
• نویسنده (ها) همچنین به خوانندگان حق استفاده آزادانه از مقاله را می دهند به شرطی که یکپارچگی آن حفظ شده و به نویسندگان اصلی آن و مجله، به درستی استناد شود.
• شرایط و ضوابط انتشار مقالات این نشریه تحت مجوز Creative Commons Attribution Non-Commercial License 4.0  است.

 

 

این مجوز به مخاطبان اجازه می دهد تا مقاله را به کار ببرند ، تکثیر کنند، کپی کنند، توزیع کنند، پخش کنند یا نمایش دهند، به شرطی که به نویسنده به عنوان خالق اصلی مقاله استناد شود و استفاده مجدد از آن فقط به اهداف غیر تجاری، یعنی استفاده تحقیقاتی یا آموزشی محدود شود.