حقوق دفاعی متهم:حق سکوت یا منع اجبار به خود مجرم انگاری؛در سیستم عدالت کیفری ایران و جمهوری خلق چین

نوع مقاله : علمی - پژوهشی

نویسندگان

1 دانش آموخته ی دکتری حقوق کیفری و جرم‌شناسی، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

2 دانشیار حقوق جزا و جرم شناسی، دانشکده حقوق ، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.(نویسنده مسئول و استاد راهنما)

3 استاد حقوق جزا و جرم شناسی، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی ، تهران، ایران.(استاد مشاور)

4 دانشیار حقوق جزا و جرم شناسی ، دانشکده حقوق ، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.(استاد مشاور)

10.22034/jclc.2021.296821.1537

چکیده

از مهمترین حقوق دفاعی متهم که در اسناد بین المللی و نظام های حقوقی اکثر کشورها،از جمله ایران و جمهوری خلق چین بصورت تصریحی یا تلویحی مورد تضمین قرار گرفته است،حق سکوت متهم در برابر پرسش گری یک مقام قانونی و حق منع اجبار به خود جرم انگاری و ممنوعیت ارائه ادله بی گناهی خود از مصادیق یک دادرسی منصفانه می باشد.طبق ماده 197 قانون آیین دادرسی کیفری ایران حق سکوت به صراحت مورد پذیرش قرار گرفته اما در مورد حق منع خودجرم انگاری مقرره قانونی وجود نداشته و این موضوع مورد اختلاف حقوقدانان داخلی می باشد.در مقابل طبق ماده 54 قانون آیین دادرسی کیفری چین منع اجبار به خود جرم انگاری به صراحت تضمین شده اما در مورد وجود حق سکوت در این قانون بین حقوقدانان اختلاف نظر وجود دارد.اما نظر به توجه حقوقدانان ایران و چین از نظر بعد اجرایی رعایت این دو حقوق در دادرسی کیفری مورد مناقشه بوده و اختلاف نظر های متعددی بین آنان وجود دارد.لذا این مقاله سعی دارد بصورت توصیفی و تحلیلی سیاست جنایی،برخی موانع و چالش های پیش رو در اجرای این حقوق را در دو نظام کیفری را مورد بررسی و تحلیل قرار دهد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Defendant's Defense Rights: The Right to Remain Silent or Refraining from Self-recrimination in Iran and the People's Republic of China’s Criminal Justice System

نویسندگان [English]

  • fateme fallahnezhad 1
  • jafar kousha 2
  • mohammad ashori 3
  • rajab ali goldoust jouybari 4
1 Ph.D. of Criminal Law and Criminology, Faculty of Law, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran.
2 Asst. Professor of Criminal Law and Criminology , Faculty of Law, Shahid Beheshti University, Tehran Iran. (Corresponding Author)
3 Professor of Criminal Law and Criminology, Faculty of Law, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran.
4 Asst, Professor of Criminal Law and Criminology , Faculty of Law, Shahid Beheshti University, Tehran Iran.
چکیده [English]

One of the foremost defense rights of the accused enshrined in international documents and legal systems of most countries including Iran and the People's Republic of China is the right to remain silent and the right to refrain from self-recrimination in the face of interrogation by a legal body. And handing evidence of innocence is an example of a fair trial. According to Article 197 of Iran’s Criminal Procedure Law, the right to remain silent has been explicitly acknowledged but there is no legal provision for the right to self-incrimination, and this issue is subject to controversy on the part of lawyers at home. Nonetheless, according to Iranian and Chinese jurists, the observance of these two rights in criminal proceedings is open to discussion in terms of its executive dimensions and there are quite a number of differences between them. Hence, this article attempts to investigate in a descriptive and analytical way the obstacles and challenges in implementing these rights in Iran and China’s penal systems.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Right to remain Silent
  • Prohibition of Self-recrimination, Fair Trial
  • Iran
  • China